LAWANG

 

“Opo mung sethitik, wong sing dislamat akeh?” Iki pitakone wong akeh marang Gusti Yesus. Gusti Yesus njawab pitakon iku, ngango perumpamaan bab lawang. Gusti Yesus ngendiko, ono pintu loro, yoiku: lawang sing ciyut lan lawang sing wis ditutup.

Sing sapisan, lawang ciyut

Gusti Yesus ngendika ake menowo lawang tumuju ning keslamatan, iku ciyut; yen arep mlebu, butuh akeh perjuangane. Iki nglambangake, menawa perjuangan kanggo dadi wong beje iku, ora gampang; angel. Ora mung angel, nanging angel banget. Kanggo tumindak jujur, iku ora gampang. Arep ngapuro, wong sing nyakiti ati, angel. Kepingin setia ono ing urip bebrayan utawa urip ing wihara, ora gampang. Kepengen dadi wong Katolik sing setia nganti tekan pati, angel banget. Nanging, Gusti Yesus ngersa ake, supaya kita terus berjuang. Supaya biso tumindak sing apik, sanadiyan ngadapi tantangan sing aneka warna. Amargo, usaha mau, ngantarake menyang pintu keslamatan.

Sing kaping pindho, lawang sing wis ditutup

Sing duwe acara pesta, ora marengake wong sing ora dikenal mlebu. Wong sing ora diizinke mlebu, podho protes, amargo wis tau kembul dahar, lan bebarengan bojono; tegese, wis tau urip bebarengan karo tuan rumah.

Semono ugo, pengalaman neng urip; ono sing duwe KTP Katolik, tau dibaptis sacara Katolik, wis komuni pertama, malah wis nompo sakramen Krisma. Nanging iku mau, mung bisa disebut tau duwe surat permandian tok. Iku durung cukup. Nate baptis, nate Krisma, durung cukup. Sing penting, ora mung asal terdaftar, dadi wong Katolik, duwe KTP Katolik, utawa surat baptis; nanging durung lakoni apa sing digersa akeh Gusti Allah.

            Gusti Yesus nate ngendiko, “Aku iki pintu”. Ayo, kita terus berjuang, supaya tetep setia nderek Gusti. Pancen iki, butuh akeh perjuangan, sing ora gampang; koyo dene angel yen lewat lawang sing ciyut. Ananging sing lawang hati kita, tansah dibuka kagem Gusti lan pepodho, lawang kerahiman Dalem Gusti ugo ora bakal ditutup kanggo kita.